شمارهٔ ۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان لحظات متضاد در زندگی انسان می‌پردازند. گاهی انسان از راه طاعت و بندگی خارج می‌شود و گاهی زیر بار معصیت می‌رود. شاعر می‌گوید که نباید هرگز ناامید شد و همواره باید امید داشت، چرا که در پایان روز، هر فرد باید با اعمال و رفتارش روبرو شود.