شمارهٔ ۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به اندوه و درد همگانی اشاره می‌کند که همه جان‌ها را تحت تأثیر قرار داده و هیچ‌کس از وضعیت واقعی آگاه نیست. او به درویش سراغ می‌دهد که باید داستان خود را بشنود، اما نباید در پس او بنشیند چرا که کارهایی برای انجام دادن دارد. به طور کلی، این شعر به عمق احساسات و بی‌توجهی انسان‌ها به واقعیت‌های زندگی می‌پردازد.