شمارهٔ ۲۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از نارضایتی‌اش از زندگی و وجود خود سخن می‌گوید. او به این نتیجه می‌رسد که نه از جسم خود راضی است و نه از زندگی‌اش آرامشی یافته است. او خسته از افکار بیهوده است و در نهایت از خود می‌پرسد که اگر وجود ندارد، چرا باید باشد. این شعر احساس پوچی و دل‌زدگی را به تصویر می‌کشد.