شمارهٔ ۳۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حس گمگشتگی و بی‌قراری خود صحبت می‌کند. او به این مشکل اشاره می‌کند که گاهی به کارهای مختلف مشغول است، اما در همان حال احساس می‌کند که از همه این کارها دور است. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که اگر زمانی برسد، او را از این حال و بی‌قراری نجات دهد، زیرا ادامه این وضعیت برای او دشوار است.