شمارهٔ ۳۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
یک ذره چو آن حکم دگرگون نشود
بیمرگ کسی به راه بیرون نشود
خون گشت دلمْ ز خوف این وادی صعب
سنگی بود آن دل که ازین خون نشود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به دشواری‌های زندگی و تغییرات مداوم آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ ذره‌ای نمی‌تواند بدون تغییر باقی بماند و به همین دلیل هیچ کسی نمی‌تواند بیمرگ و بدون سختی از این مسیر عبور کند. دل شاعر از ترس این راه سخت و پر چالش به شدت پریشان و نگران شده است؛ به طوری که احساس می‌کند دلش سنگی شده و نمی‌تواند از این وضعیت رهایی یابد.