شمارهٔ ۳۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از احساس درماندگی و سردرگمی خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که جز غواصی (به معنای تلاش و کاوش در عمق وجود و احساسات) هیچ تمایلی ندارد، اما با این حال توانایی ادامه دادن این غواصی را ندارد. او در حال غرق شدن در دریایی از مشکلات و احساسات است و از اینکه کسی وجود ندارد تا به او کمک کند، ناامید است.