نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دیرست که دور آسمان میگردد

میترسد و زان ترس بجان میگردد

چون دید که قبله گاه دنیا چونست

صد قرن گذشت و همچنان میگردد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر بیان شده است که زمین به دور آسمان می‌چرخد و از این گردش ترس دارد. وقتی که مشاهده کرد که جهان چه حالتی دارد، زمان زیادی (صد قرن) گذشته ولی هنوز هم این گردش ادامه دارد. این شعر به نوعی به معانای جاودانگی و چرخه زمان اشاره دارد.