شمارهٔ ۳۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر نشان‌دهنده‌ی گذر زمان و تغییرات زندگی است. شاعر به پنجاه سال از عمرش اشاره می‌کند که در آن تلاش و کوشش کرده و حالا به شصت سالگی رسیده است. او به نوعی به این نکته اشاره دارد که در این سن و سال، همچون کمانی که به تنش کشیده شده، بار مسئولیت و تجربه را بر دوش دارد. یعنی با رسیدن به این سن، به نوعی به کمال و آمادگی برای مواجهه با چالش‌های زندگی رسیده‌است.