شمارهٔ ۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این مصراع به این نکته اشاره می‌کند که کسی که تماماً متقی و پرهیزکار باشد، در حقیقت با یک نوع بی‌خبری و دوری از واقعیت مواجه است و فقط در لحظات پایانی زندگی ممکن است به حقیقت وجود خود پی ببرد. او همچنین به این نکته می‌پردازد که سرنوشت افراد به دو دسته سعید (خوشبخت) و شقی (بدبخت) تقسیم می‌شود.