شمارهٔ ۴۵ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
افسوس که بی فایده فرسوده شدیم
وز آسِ سپهرِ سرنگون سوده شدیم
دردا و ندامتا که تا چشم زدیم
نابوده دمی بکام، نابوده شدیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به حسرت و ناامیدی خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که بی‌دلیل و بی‌فایده خسته و فرسوده شده‌ایم و از تاثیرات منفی زندگی، به شدت رنج می‌کشیم. همچنین از نابودی instantaneously و بی‌خبر از آن می‌گوید، که نشان‌دهنده ناپایداری و زودگذری زندگی است.