شمارهٔ ۴۹ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رفتیم و نبود هیچ کس محرم ما
غم بود که بود روز و شب همدم ما
سبحان اللّه! به هرزه این عمرِ عزیز
امد بسر و بسر نیامد غم ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس تنهایی و غم را بیان می‌کند. او به این موضوع اشاره می‌کند که در زندگی خود کسی را ندارد که با او راز بگوید و همواره تنهاست. روزها و شب‌ها همواره با غم همراه هستند و به نوعی عمرش را بی‌ثمر سپری کرده، بدون اینکه غم و اندوهش پایان یابد.