شمارهٔ ۵۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هرگز ره دین براستی نسپردیم
هرگز به مراد دل دمی نشمردیم
دردا که زغفلت شبانروزی خویش
رفتیم وبسی خصم و خصومت بردیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر بیان می‌کند که هرگز به حقیقت دین و راه آن نپرداخته‌اند و از نیازهای درونی خود غافل مانده‌اند. او از غفلت‌های روزمره و خصومت‌هایی که در زندگی به وجود آورده‌اند، ابراز تأسف می‌کند.