نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

افسوس که روزگارم از دست بشد

جان و دل بیقرارم از دست بشد

گفتم که به حیله کار خود دریابم

چون دریابم که کارم ازدست بشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از افسوس و نارضایتی خود از گذر روزگار سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که جان و دلش در اضطراب و بی‌قراری از دست رفته‌اند. او تلاش می‌کند که با تدبیر و شیوه‌ای، وضعیت خود را بهبود بخشد، اما در نهایت متوجه می‌شود که کارش از دست رفته است و نمی‌تواند اوضاع را تغییر دهد.