نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون رفتن جان پاک آمد در پیش

تن را سبب هلاک آمد در پیش

تا عمر در آبِ دیده و آتشِ دل

چون باد گذشت و خاک آمد در پیش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به گذرای زندگی و fragility آن اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که وقتی جان پاک انسان می‌رود، بدن او به عنوان عامل هلاکت در نظر گرفته می‌شود. زندگی که در آن مشکلات و دردها وجود دارد، به سرعت می‌گذرد و در نهایت تنها خاک و زوال باقی می‌ماند. این ابیات به روند زودگذر عمر و اهمیت روح و جان در مقابل مادیات اشاره می‌کند.