شمارهٔ ۶۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از گلشن دل نصیب من خار رسید
وز جان به لب رسیده تیمار رسید
افسوس که آفتاب عمرم ناگاه
در بیخبری بر سر دیوار رسید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و رنجی که به او رسیده صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که به جای زیبایی و محبت، تنها خار و زخم نصیبش شده و در حالی که به پایان عمرش نزدیک می‌شود، ناگهان متوجه گذر عمر و زوالش شده است. در واقع، او از بیخبری و غفلت خود در برابر زمان و زندگی احساس افسوس می‌کند.