نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

کارم ز دل گرم و دم سرد گذشت

هر خشک و ترم که بود در درد گذشت

عمری که ز جان عزیزتر بود بسی

چون باد به من رسید و چون گرد گذشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تجربه‌های سخت و دردناک زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که زندگی‌اش با احساسات گرم و سرد سپری شده و هر چه که در زندگی‌اش بوده، در سایه‌ی درد و رنج گذشته است. او همچنین به عمرش اشاره می‌کند که از جانش هم عزیزتر است، اما مانند باد و گرد و غبار به سرعت گذشت. در مجموع، ابیات حس ناپایداری و زودگذری زندگی را به تصویر می‌کشند.