شمارهٔ ۶۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از مرور عمرش و احساس حسرتی که از آن دارد، سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که هیچ‌کس در دنیا نمی‌تواند در چنین وضعیتی که او قرار دارد، قرار بگیرد. دل او به خاطر عدم انجام کاری که می‌توانسته است انجام دهد، به شدت غمگین است.