نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با این دلِ چون قیر چه خواهی کردن

با نَفْسِ زبون گیر چه خواهی کردن

در روز جوانی بنکردی کاری

امروز چنین پیر چه خواهی کردن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از درد و غم دل خود می‌گوید و می‌پرسد که با دلی که مانند قیر سخت است و نفس دشواری که دارد، چه کاری می‌توان کرد. همچنین به جوانی و بی‌توجهی خود در آن دوران اشاره می‌کند و از این‌که اکنون در سن پیری با آن وضعیت مواجه شده است، به تردید و نگرانی می‌افتد. در واقع، شاعر به نوعی حسرت و ناتوانی در برابر مشکلات زندگی را بیان می‌کند.