نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۳ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هان ای دل خسته کاروان می‌گذرد

بیدار شو آخر که جهان می‌گذرد

آن شد که دمی در همه عمرت خوش بود

باقی همه بر امید آن می‌گذرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دل خسته و ناامید می‌گوید که زندگی همچون کاروانی در حال گذر است و باید بیدار شویم و از لحظات زندگی بهره‌برداری کنیم. او اشاره می‌کند که تنها دمی از خوشی در عمر مهم است و باقی زندگی تنها به امید آن لحظه خوش می‌گذرد.