نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر دل بر امید رهنمون بنشیند

ور در غم خود میان خون بنشیند

در ششدرهٔ خوف و رجا مانده است

تا آخر کار مهره چون بنشیند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی احساسات و حالاتی می‌پردازد که انسان در زندگی تجربه می‌کند. از یک سو، امید می‌تواند دل را روشن کند و از سوی دیگر، غم و اندوه ممکن است بر انسان غلبه کند. همچنین اشاره به ترس و امید دارد که در نهایت نوبت به سرنوشت و نتیجه کار می‌رسد. به عبارتی، انسان در زندگی همواره در کشمکش بین امید و ترس است تا اینکه سرانجام نتیجه کارش مشخص می‌شود.