شمارهٔ ۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که زمان و مرگ اجتناب‌ناپذیر هستند. شاعر می‌گوید که وقتی زمان به پایان برسد، مال و املاک هیچ فایده‌ای نخواهند داشت و تنها یک مقدار زمین از آنِ انسان خواهد بود. در واقع، همه چیز به خاک می‌رسد و در نهایت، برتری و ثروت در برابر مرگ معنایی ندارد.