نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گیرم که ترا لطف الاهی آمد

در ملک تو ماه تا به ماهی آمد

در هر وطنی سرای و باغی چه کنی

میپنداری که باز خواهی آمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و لطف الهی اشاره دارد و بیان می‌کند که اگر خداوند به سرزمین تو زیبایی‌هایی چون ماه بخشیده باشد، در هر سرزمین و باغی چه کاری می‌توانی انجام دهی؟ آیا این تصور را داری که دوباره به آنجا خواهی برگشت؟ در واقع، شاعر به لحظه‌های زیبای زندگی و عدم بازگشت به آن لحظات تأکید می‌کند.