نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنکه ز نفسِ شوم در آکفتی

وز آرزوی روی بتان در تفتی

انگار که هرچه آرزو میکندت

دریافتی و گذاشتی و رفتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او از کسی خواهش می‌کند که در شلوغی و سختی زندگی به او توجه کند و از آرزوهایش برای ملاقات با زیبارویان سخن می‌گوید. به نظر می‌رسد که آن شخص تمام آرزوهای او را درک کرده و آن‌ها را نادیده گرفته و رفته است. این احساس رنج و فراق را به خوبی منتقل می‌کند.