شمارهٔ ۱۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از دوری راه و نیاز به آماده‌سازی و توشه برداری صحبت می‌کند. او تأکید می‌کند که نباید بی‌خیال بود و باید همه چیز را جمع‌آوری کرد و به راه ادامه داد. همچنین هشدار می‌دهد که ممکن است زمانی فرا برسد که دستور ترک همه چیز داده شود و باید آماده رفتن بود.