نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بس کس که ز کوچهٔ هوس برنامد

تا از دو جهان به یک نفس برنامد

از بس که درین بادیهٔ بی سر و پای

رفتند فرود و هیچ کس برنامد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به توصیف حال افرادی می‌پردازد که از شدت هوس و تمایل به چیزی، در تلاش هستند تا از این دنیا و دنیاهای دیگر به یک نفس دست یابند. او می‌گوید در این بیابان پر از مشکلات و بی‌سر و سامان، بسیاری تلاش کردند اما هیچ‌کس نتوانست به هدفش برسد. این ابیات نشان‌دهنده ناامیدی و آشفتگی در جستجوی معنا و هدف در زندگی است.