شمارهٔ ۱۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و دردناک ماتم و غم انسان‌ها اشاره دارد. شاعر از حالتی سخن می‌گوید که افراد گریان و عزادار هنوز نتوانسته‌اند از غم و اندوه خود رهایی یابند و با وجود تمام تلاش‌ها، زخم‌های درونی آن‌ها هنوز بر جا مانده است. در واقع، اشاره به این دارد که زمین، با تمام غم و اندوهی که بر دوش دارد، هنوز پر از درد و خالی از آرامش است.