شمارهٔ ۲۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر درد و رنجی عمیق هستند که به خاطر فشار و ظلم زمانه به دل انسان‌ها وارد می‌شود. شاعر از داغ‌هایی می‌گوید که بر دل انسان‌ها می‌نشیند و از جان‌های سوخته‌ای که بی‌دلیل قربانی می‌شوند. همچنین به افراد شریف و بی‌غم اشاره دارد که به آرامی با این وضعیت دست و پنجه نرم می‌کنند و در نهایت، اشاره به خاکی می‌کند که همه‌ی این دردها را در خود جای داده است.