شمارهٔ ۲۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل کز سرِ عمر سرنگون بر میخاست
از هر مویش چشمه خون بر میخاست
این بلبل روح بر سرِ گلبنِ جسم
از بهرِ چه مینشست چون بر میخاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به افسردگی و درد دل اشاره میکند. او بیان میکند که دلش از عمرش ناامید است و از هر مویش خون میریزد. او همچنین به بلبل روح اشاره میکند که برای چه از این غم و درد برمیخیزد و روی گل بدن مینشیند. در واقع، این شخصیت در حال گلایه از درد و رنجی است که در وجودش احساس میکند.