نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تن از دو جهان بس که حجابی برداشت

اُمّی شد و دل ز هر کتابی برداشت

چون مرگ ملازمست از هرچه که هست

مینتوانم هیچ حسابی برداشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که انسان با گذشتن از دنیاهای مختلف و کنار گذاشتن حجاب‌ها و موانع، به نوعی از شناخت و آگاهی بیشتر دست پیدا می‌کند. همچنین، یادآوری می‌کند که مرگ inevitabile است و در نهایت نمی‌توان از هر چیزی حساب و کتاب دقیق داشت. در حقیقت، این شعر به کوتاهی عمر و عدم امکان کنترل بر روی زندگی اشاره دارد.