شمارهٔ ۳۰ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که جفای چرخ پیوسته بماند
وین جان نفس گسسته دل خسته بماند
از بس که فرو خورد زمین خون جگر
بنگر که زمین چون جگر بسته بماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از درد و رنجی که بر جان او و جامعه‌اش اثر گذاشته سخن می‌گوید. او به جفای زمانه اشاره کرده و از تحمل مشکلات و شکست‌های مداوم نالان است. همچنین به تصاویر ناپسند زمین و خون جگر اشاره می‌کند که نشان‌دهنده عمق درد و زخم‌های روحی و اجتماعی است؛ به طوری که زمین به مثابه جگر زخم‌خورده‌ای به نظر می‌رسد. در نهایت، او از این بی‌رحمی و سختی‌های زندگی نالان است و حس می‌کند که این وضعیت پایدار خواهد ماند.