شمارهٔ ۳۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما یادآوری می‌کند که زندگی دنیا ناپایدار و گذراست. زمان ما به سرعت می‌گذرد و نباید به غرور و تکبر در برابر خاک و طبیعت بپردازیم، زیرا این دنیا و چیزهایی که به آن وابسته‌ایم، واقعی و دائمی نیستند. در واقع، این خاک تنها جایی برای زندگی موقتی ماست و در نهایت باید به آن توجه کنیم.