نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر در کوهی مقیم و گر در دشتی

بر خاک گذشتگان مجاور گشتی

بر خاک تو بگذرند ناآمدگان

چندان که تو برگذشتگان بگذشتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت و تاثیر زندگی انسان‌ها بر زمین و گذشته اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که چه در کوهستان زندگی کنی یا در دشت، در نهایت بر خاک گذشتگان زندگی خواهی کرد. همچنین اشاره می‌کند که ناآمدگان نیز روزی بر خاک تو خواهند گذشت، به همان اندازه که تو بر خاک گذشتگان عبور کرده‌ای. این متن به نوعی به ارتباط میان نسل‌ها و تاثیرات متقابل آن‌ها می‌پردازد.