شمارهٔ ۵ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان پیش که در عینِ هلاکت فکنند
بفکن همه پاک، بو که پاکت فکنند
زیرا که ز روزگار روزی چندی
بر تو شمرند و پس به خاکت فکنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به موضوع ناپایداری زندگی و سرنوشت اشاره دارند. شاعر می‌گوید قبل از آنکه در هنگام مشکلات و نابودی، بهت برسانند و تو را به زمین بیندازند، بهتر است خودت از راستگویی و پاکی جدا نشوی، زیرا روزگار می‌تواند هر لحظه تو را زمین‌گیر کند و به تو سخت بگذرد.