شمارهٔ ۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و اندوه خود پس از از دست دادن محبوبش سخن می‌گوید. او اشاره دارد که وقتی محبوبش (ماه) از او دور شد، دلش زخم برداشت و به ماتم او نشسته است. در خواب، محبوبش را دید که به خاک خوابیده و از او می‌پرسد حالش چگونه است، اما جوابش نشان می‌دهد که حرفی برای گفتن ندارد و فقط به غمش می‌پردازد.