باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان — مختارنامه عطار
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۵ — دردا که گلم میان گلزار بریخت
- شمارهٔ ۲ — ماهی که چو برق کم بقا آمده بود
- شمارهٔ ۴ — پیمانهٔ خاک گشت آن چشمهٔ نوش
- شمارهٔ ۳ — کس بر سر جیحون رقمی جوید باز
- شمارهٔ ۱ — آن ماه که از کنار شد بیرونم
- شمارهٔ ۹ — ای دل بگری بر من مسکین و مپرس
- شمارهٔ ۸ — میگریم ازان مهوشم و میگریم
- شمارهٔ ۷ — آه از غم آن که زود برگشت و برفت
- شمارهٔ ۱۱ — ای ماه زمین به برج افلاک شدی
- شمارهٔ ۱۳ — بر خاک تو چون بنفشهام سر در بر
- شمارهٔ ۱۰ — دی بر سر خاک دلبری با دل ریش
- شمارهٔ ۶ — ماهی که چو مهر عالم آرای افتاد
- شمارهٔ ۱۲ — ای پشت بداده رفته هم روز نخست
- شمارهٔ ۱۵ — ای کرده شب باز پسین ماتم خویش
- شمارهٔ ۱۷ — ای نور رخت خاک سیه بگرفته
- شمارهٔ ۲۰ — برخیز که ابر خاک را میشوید
- شمارهٔ ۱۸ — چون گریهٔ من ابر بهاری نبود
- شمارهٔ ۲۱ — از مرگِ تو هر دمی دگرگون باشم
- شمارهٔ ۱۴ — رفتی و مرا خار شکستی در دل
- شمارهٔ ۱۶ — رفتی تو و خون جگریست از تو مرا
- شمارهٔ ۱۹ — ای محرم من کیست کنون محرم تو
- شمارهٔ ۲۶ — ناگاه چو رخ به راه می‌آوردی
- شمارهٔ ۲۷ — از ناز چه سود چون بسودی آخر
- شمارهٔ ۲۲ — گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا
- شمارهٔ ۲۸ — جان را چو ز رفتن تو آگاهی شد
- شمارهٔ ۲۳ — گفتم همه عمر نازنینت بینم
- شمارهٔ ۲۹ — تا خاک تو گشت غم گسارم بی تو
- شمارهٔ ۲۴ — کو کس که دل از مرگِ تو خون مینکند
- شمارهٔ ۲۵ — بی روی تو در ماه سیاهی آمد
- شمارهٔ ۳۳ — دردا که بر چون سمنت می‌ریزد
- شمارهٔ ۳۷ — ای رفته و ما را به هلاک آورده
- شمارهٔ ۳۵ — در ماتم تو چرخ سیه پوش بماند
- شمارهٔ ۳۴ — ای آن که به گِل، گُل چمن پوشیدی
- شمارهٔ ۳۶ — از مرگ تو فاش گشت رازم چکنم
- شمارهٔ ۳۲ — تا چند کشم ز مرگ تو درد از تو
- شمارهٔ ۳۱ — در خاک ترا وطن نمیدانستم
- شمارهٔ ۳۰ — از کفر بتر بی تو غنودن ما را
- شمارهٔ ۳۹ — بس زود به مرگ کردی آهنگ آخر
- شمارهٔ ۳۸ — از گریهٔ زار ابر، گل تازه و پاک
- شمارهٔ ۴۰ — زین پس ناید ز دیدگانم دیدن
- شمارهٔ ۴۳ — گل خندان شد ز گریهٔ ابر بهار
- شمارهٔ ۴۴ — روزی که ز خاک من برون آید خار
- شمارهٔ ۴۵ — جانا رفتم بر دل پاکم بگری
- شمارهٔ ۴۱ — چون مردن تو از پی این زادن بود
- شمارهٔ ۴۲ — رفتی تو به خاک و یاسمن بی تو رسید