شمارهٔ ۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از دل خود می‌خواهد که برای او بگرید و از او نپرسد. او به جان شیرین خود بیزاری می‌ورزد و نگران نیست. او به حالت خواب و سکون خود اشاره می‌کند و به کسی که می‌خواهد حالش را بپرسد، می‌گوید که حالش را باید خود ببیند و نیاز به سوال نیست.