شمارهٔ ۲۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به فقدان و مرگ اشاره دارد. گوینده با حسرت از جوانی و ناگهانی مرگ سخن می‌گوید و بیان می‌کند که به رغم آرزوی بازگشت و بیداری، دیگر نمی‌توان به آن حالت بازگشت. از احساس غم و سوگواری نسبت به جدایی از شخصی که دوستش دارد، ابراز ناراحتی می‌کند.