شمارهٔ ۳۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و غم خود سخن می‌گوید و به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند که همچون سمنت بر او می‌ریزد. او به 32 سال عمر خود اشاره کرده و از معشوق می‌خواهد که به حال او نگاهی بیندازد، زیرا این سال‌ها مانند چیزهایی از دهان او ریخته می‌شود.