نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۹ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا خاک تو گشت غم گسارم بی تو

بس خون که ز دیده میببارم بی تو

از روی چو گلبرگ و خط سبز تو ماند

برگ گل و سبزه یادگارم بی تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر درد و غم شاعر به خاطر فقدان محبوبش است. او از دلتنگی و اشک‌هایش می‌گوید و همچنین زیبایی محبوبش را به گلبرگ و سبزه تشبیه می‌کند که یادگاری از اوست. عشق و یاد او به شدت در دلش کاشته شده و بدون او زندگی‌اش پر از غم و اندوه است.