شمارهٔ ۲۳ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و دلبستگی خود به معشوق اشاره می‌کند. او از دلخوشی‌هایی که در طول عمرش به یاد او بوده، صحبت می‌کند و حالا با غم و اندوه می‌بیند که معشوق درون خاک خوابیده است. شاعر به این حقیقت پی می‌برد که نمی‌دانست این چنین معشوقش را در این حالت خواهد دید.