شمارهٔ ۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، به توصیف چشمه‌ای می‌پردازد که خاک را پیمانه کرده و مانند خورشید از جوشش ایستاده است. همچنین به تشبیه مرغ نیم‌بسمل اشاره می‌کند که لحظه‌ای به تپش درمی‌آید و در نهایت خاموش می‌شود. این تصویرها نشان‌دهنده جست‌وجوی حیات و آرامش در برابر تلاطم‌هاست.