شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ماهی که چو برق کم بقا آمده بود
چون رفت چنین زود چرا آمده بود
هر کس گوید کجا شد آن دُرِّ یتیم
من میگویم خود ز کجاآمده بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به سرنوشت ماهی‌ای اشاره می‌کند که به سرعت و ناگهانی ظاهر شده و سپس به همان سرعت ناپدید می‌شود. او سوالاتی را مطرح می‌کند که دیگران درباره او دارند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که خود آن ماهی از جایی آمده و حالا رفته است. این شعر نشان‌دهنده گذرایی و عدم permanence در زندگی است.