شمارهٔ ۴۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که پس از جدایی از معشوق، دیگر هیچ چیزی را نمی‌خواهد ببیند و جهان برایش تاریک و بی‌روح شده است. او می‌گوید که هر جا که معشوقش نیست، نمی‌تواند چیزی را ببیند و بی‌نظیر بودن او باعث می‌شود که همه چیز دیگر برایش بی‌معنا شود.