شمارهٔ ۴۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رفتی تو به خاک و یاسمن بی تو رسید
گل نیز، دریده پیرهن، بی تو رسید
گلزار شود خاکِ تو از خونِ دلم
گر برگویم آنچه به من بی تو رسید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از احساس درد و ناامیدی ناشی از فقدان محبوب صحبت می‌کند. او توصیف می‌کند که بدون وجود محبوب، خاک و گل‌ها نیز تحت تأثیر قرار گرفته‌اند و زیبایی‌شان کم شده است. در حقیقت، وجود محبوب برای شاعر بسیار مهم و حیاتی است و بی او، اندوه و غم در دلش نشسته است.