شمارهٔ ۵ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که گلم میان گلزار بریخت
وز باد اجل بزاری زار بریخت
این درد دلم با که بگویم که بهار
بشکفت گل و گل من از بار بریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از افسوس و اندوه خود می‌گوید که گلش در میان باغچه خراب شده و از دست رفته است. او به سرنوشت تلخی که به سرش آمده اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در حالی که بهار و گل‌ها شکوفا شده‌اند، گل خودش به دلیل مشکلات و ناملایمات از بین رفته است. این احساس درد و ناامیدی در شعر به زیبایی منتقل شده است.