شمارهٔ ۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به غم و زودگذر بودن زندگی اشاره دارد. شاعر از رفتن سریع جوانی و زندگی مانند باد و گل سخن می‌گوید که بی‌خبری از دنیا را ترک کرده و در دلش دلی پر درد باقی گذاشته است. این احساسات نشان‌دهنده‌ی حزن و اندوه از گذر زمان و فانی بودن زیبایی‌هاست.