نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای ماه زمین به برج افلاک شدی

یا رب که چه پاک آمدی و پاک شدی

ناخورده در آتش جوانی آبی

چون باد درآمدی و برخاک شدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به ستایش زیبایی و پاکی ماه نسبت به زمین اشاره دارد. شاعر از ماه می‌خواهد که با وجود زندگی‌ای که داشته، همچنان در زیبایی و طهارت خود باقی بماند. او از ماه به عنوان موجودی یاد می‌کند که بدون آسیب و در اثر جوانی به آسمان پیوسته و به شکل زیبایی در خاک، ظهور کرده است.