نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل ز هوای عشق کیفر میبر

در کشتن خود دست به خنجر میبر

وی دیده تو کردهیی که خون گشت دلم

چون خون زتو افتاد تو در سر میبر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به شدت تحت تأثیر عشق و درد ناشی از آن هستند. شاعر از عشق به عنوان عاملی که دل را آزار می‌دهد و باعث رنجش می‌شود، صحبت می‌کند. احساس ورم و شدت درد در قلبش مثل خنجری به او ضربه می‌زند و عشق باعث شده که او حتی به خونریزی دل خود بیفتد. در کل، ابیات نشان‌دهنده‌ی عمق رنج و عذاب ناشی از عشق هستند.