شمارهٔ ۳۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس سیل که خاست هر نفس چشمم را
وز سر ننشست این هوس چشمم را
از بسیاری که چشم من آب بریخت
آبی بنماند پیش کس چشمم را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به حس گوارا و عمیق اشتیاق و اشک اش اشاره دارد. شاعر با بیان اینکه هر لحظه اشتیاق او بیشتر می‌شود و اشک‌هایش به شدت جاری است، نشان می‌دهد که دیگر چیزی از اشک‌هایش باقی نمانده است. این تصویرسازی احساساتی عمیق و نافذ را منتقل می‌کند.