شمارهٔ ۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عمق غم و اندوه شاعر است. او تصریح می‌کند که هر شب دلش به خاطر غم می‌سوزد و در طول روز نیز آبی بر صورتش جاری نمی‌شود. شاعر از عدم آرامش و خوشی در زندگی‌اش صحبت می‌کند و به این نکته اشاره دارد که در طول عمرش هیچ لذتی (مانند نوشیدن آب خوش) را تجربه نکرده و فقط با گریه و اندوه سر کرده است.